Τον αγαπητό Matador τον ήθελα τρία χρόνια.
Όμως επειδή είχαμε χάσει το προηγούμενο σκύλο μας τον Bruno (pit bull) πριν 5 χρόνια οι γονείς μου δεν ήθελαν άλλο σκύλο. Είχαν φορτιστεί πολύ συναισθηματικά μιας και ο Bruno αποτελούσε μέλος της οικογένειας πριν και από εμένα και ακόμα δεν ήθελαν να ξαναδεσμευτούν .
Όμως μετά από τρία χρόνια συστηματικού σχεδίου κατάφερα να τους μεταπείσω και έτσι ο Matador πλέον είναι μέλος της οικογένειας αλλά και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας/μου.
Όταν λοιπόν πρωτοήρθε σπίτι στις 21 Ιουλίου η φωτογραφική μηχανή πήρε φωτιά.
Άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το πιο πολυφωτογραφισμένο πρόσωπο της οικογένειας.
Τώρα μετά από από περίπου 5 μήνες οι φωτογραφίες του Matador μου ξεπερνούν τις 1000 και τα βιντεάκια τα 100 και ακόμα δεν είναι ούτε ενός χρονών.
Σας παραθέτω λοιπόν ένα πάρα πολύ μικρό δείγμα της κουταβίσιας συλλογής φωτογραφιών :
Η πρώτη φώτο στο αεροδρόμιο.
Ηλικία : 2 μηνών και 28 ημερών.
Το ίδιο βράδυ έγινε και η πρώτη του γνωριμία με τη βεράντα μας.
Δεύτερη μέρα στο νέο του σπίτι.
Η τόσο κοντινή επαφή με τη φωτογραφική τον παραξενεύει πολύ.
Τέταρτη μέρα με το μπαλάκι του τένις (ειδικό για κουταβάκια) στο γκαζόν απολαμβάνει την ηλιόλουστη μέρα.
Σας παραθέτω λοιπόν ένα πάρα πολύ μικρό δείγμα της κουταβίσιας συλλογής φωτογραφιών :
Η πρώτη φώτο στο αεροδρόμιο.
Ηλικία : 2 μηνών και 28 ημερών.
Δεύτερη μέρα στο νέο του σπίτι.
Η τόσο κοντινή επαφή με τη φωτογραφική τον παραξενεύει πολύ.
Τέταρτη μέρα με το μπαλάκι του τένις (ειδικό για κουταβάκια) στο γκαζόν απολαμβάνει την ηλιόλουστη μέρα.
Αν και το κόκκαλο είναι αρκετά μεγάλο δεν το αποχωρίζεται καθόλου μιας και είναι το πρώτο παιχνίδι που του έκανα δώρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου